over Liesbeth    over megalies.com    belangrijke dingen

over Liesbeth

waar puin ligt en een oude fiets,
keerde mijn schoen een kistje om,
ik keerde op mijn schreden,
keerde het om, ik dacht misschien
ligt het toch liever andersom

(Chr.J. van Geel)

Tja, eigenlijk zegt dit gedicht al heel veel over mij. Ik probeer te leven met respect voor van alles, doe in mijn onnadenkendheid dingen die daar niet zo mee stroken, en laat mijn conservatieve aard bovenkomen als ik vind dat het toch beter kan blijven hoe het was. Aangenaam kennis te maken: ik ben Liesbeth Rijnierse en dit is mijn website. Op deze pagina wat meer over mij.

Als kind hield ik al heel erg van aardrijkskunde. Zo heb ik ooit alle 50 staten van de VS uit mijn hoofd geleerd. Uiteindelijk heb ik geografie gestudeerd. Het is dan ook niet onlogisch om mijn leven in geografische zin de revue te laten passeren.

Eindhoven is waar mijn leven ooit begon. Ik weet het nog goed, het was even na half vijf 's middags, ik was net geboren en dacht: lekker warm weer. Vrij uitzonderlijk, een hittegolf rond de 18e juni, maar in 1970 was dat het geval. Ik zou me er schuldig van gaan voelen, mijn moeder zo laten zweten voor mijn leven, maar mijn ouders vonden mij gelukkig een heel lief meisje. Mijn twee broers vonden mij ook wel grappig. Vooral toen ik wat ouder was en ze mij lekker snel de kast op kregen. Mijn voordeel was dat meestal één van beiden mijn kant koos.

Toen ik net 7 was, verhuisden we naar Apeldoorn. Voor een kind een prima plaats om te wonen, veel bossen erom heen, redelijk rustig maar toch wel wat te doen. Ik bedoel maar: kermis op koninginnedag, zwemmen in het zwembad, en mijn vriendinnetje woonde 2 huizen verder. Als tiener werd het al wat minder, wat was Apeldoorn saai zeg. Gelukkig was ik niet zo heel erg opstandig als puber en was het genoeg om af en toe naar Arnhem, Utrecht of zelfs Amsterdam te gaan, om zwarte of blauwe nagellak te kopen. Wat voldoende was om in Apeldoorn al aardig op te vallen.

Nee, maar dan Utrecht. Toen ik daar op mijn 18e heenging om te studeren, was dat een openbaring. Concerten, films in meer dan één bioscoop, en een heleboel leuke mensen. En wat een mooie oude binnenstad. Een liefde die nog altijd duurt.

In mijn vierde studiejaar heb ik een half jaar in Denemarken gewoond. Aldaar studeerde ik op de universiteit van Roskilde en bestudeerde de regionale ontwikkeling van het stadje Helsingor. Ik had het geluk een kamer te kunnen huren bij twee hele gezellige Denen in Kopenhagen. Alhoewel ik nogal overdonderd was door het feit opeens met mijn afstudeeronderzoek bezig te zijn - ik had geen idee wat er op me afkwam - heb ik er ook een hele leuke tijd gehad.

Toen ik weer in Utrecht terug was, heeft het me nog twee jaar gekost om mijn studie af te krijgen. Toen ik er al bijna zes jaar had opzitten, heb ik zes weken voor de finale einddatum serieus overwogen om maar te stoppen. Ik ben er dan ook serieus enorm trots op dat ik het afgemaakt heb. Ten koste van mijn liefde voor geografie, dat was wel een beetje jammer. Achteraf had ik veel beter een minder theoretische afstudeerrichting kunnen kiezen; eigen schuld, als ik wat sneller had gestudeerd had ik nog kunnen switchen...

Uiteindelijk heb ik veel geleerd tijdens mijn studie dat ik nog steeds gebruik: doorzettingsvermogen, organisatie- en kookervaring bij mijn studentenvereniging, de basis van lay-out en het belang van muziek als het even tegen zit.

Eenmaal klaar had ik geen idee wat ik nou eigenlijk wilde gaan doen. Het enige dat ik wist dat het niet met geografie te maken moest hebben. Wel smaakte mijn buitenlandavontuur naar meer. Na een half jaar uitzendwerk heb ik toen een half jaar vrijwilligerswerk gedaan in Frankrijk en Portugal.

Stel het je even voor: ik was nog nooit in de bergen geweest en opeens zat ik in een prachtige afgelegen vallei in de Franse Alpen. Wat een schok, met tussen de 10 en 40 mensen in een collectieve levensstijl, terwijl ik 6 jaar een behoorlijk zelfstandig studentenleven had geleid. Het heeft ruim drie maanden geduurd voor mijn Frans zo goed was dat ik kon zeggen dat ik het niet meer trok - het gevecht om vegetarisch te kunnen eten, enerzijds een gebrek aan verstaanbare communicatie, anderzijds een overdaad aan gezamenlijkheid. Ik vertrok met het plan zes weken alleen door zuid-Frankrijk te reizen, waarna ik met wat anderen naar een kindertehuis nabij Porto in Portugal zou gaan. Echter, na twee weken rondreizen miste ik het collectief en ging ik terug! Tja, als er ooit één periode intens leerzaam geweest in mijn leven, dan was het deze wel.

Na nog een halfjaar uitzendwerk heb ik twee maanden in Wales, Ierland en Engeland doorgebracht. Deels als toerist, deels als 'reiziger', deels als vrijwilliger in de Othona Community. Waar ik na een half jaar Frankrijk nog geen idee had wat ik wilde, kwam ik uit Engeland terug met de wetenschap dat ik genoeg gereisd had. Dat ik kon reizen wat ik wilde, maar dat wat ik wou waarschijnlijk net zo goed in Nederland te vinden was. Of nergens.

Terug in Utrecht ben ik op zoek gegaan naar een vaste baan en aangezien alle administratief-secretariele uitzendbanen me prima bevallen waren, kwam ik terecht als administratief medewerker bij een vakantie-organisatie voor mensen met een verstandelijke handicap. Na daar vier jaar gewerkt te hebben, werden de activiteiten van de stichting stopgezet, wat voor onze klanten en vrijwilligers een groot gemis betekende.

Is dit verhaal geografisch nog een beetje interessant? Ik ben zo verknocht aan Utrecht dat het een beetje saai wordt. Mijn liefde voor de stad kwam goed van pas in mijn werk: ik ben als management assistent voor de VVV in Utrecht gaan werken, en werk daar nu nog.

Ach, met de introductie van het wereldwijde web is locatie steeds minder interessant, toch? Valt toch tegen als je via Internet een heel leuk iemand leert kennen die op anderhalf uur treinen in Roosendaal blijkt te wonen. Gelukkig bleek Stefan in de buurt van Utrecht de baan te kunnen vinden die in het zuiden niet voorhanden was, en na een half jaar woonden we opeens al samen. Dit pakte bijzonder goed uit, en in het voorjaar van 2003 zijn we getrouwd.

Nu wonen we in een straat die Terschelling heet en gaan we op vakantie naar waar er heuvels of bergen zijn. Surf ik op het net, praat met mensen uit andere delen van de wereld, en reis in gedachten...